Magia liter, czar słów - blog literacki

Fot. Marcin Piotr Oleksa  Ile jeszcze razy, Panie, zaufasz mi i dasz kolejną szansę bym zaczął od nowa? Ile jeszcze adwentów podarujesz mi z miłością i wiarą we mnie, pomimo świadomości, jak bardzo jestem słaby? Jak mocno trzeba kochać, by nie zniechęcić się człowiekiem; jego obojętnością, pychą, skamieniałością i zatwardziałością serca, które ślepe, nie dostrzega blasku prawdy, choć zachwyca się błyskotkami ułudy i tą iluzją karmi duszę.  Jak mocno trzeba kochać, by ofiarować temu człowiekowi nie tylko jeszcze jeden adwent, ale swoje życie, dobrowolnie poświęcone w imię tej miłości. Miłości do tych, co przyjęli Ciebie, Panie, i miłości wobec tych, którzy Cię odrzucili.  "Czemuż, o Panie, dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak iż serce nasze staje się nieczułe na bojaźń przed Tobą?" Iz 63,17 Fot. Marcin Piotr Oleksa Kolejny raz, (który to już?), podchodzisz do mnie z czułością i patrzysz ze zrozumieniem na wszystkie błędy, które popełniam. ...

Fot. Marcin Piotr Oleksa  Inwestycje. Przemyślane i lekkomyślne. Nastawione na duży zysk, lub po prostu na przeczekanie. Opłacalne i zupełnie bezmyślne, nie przynoszące żadnych wymiernych korzyści. Inwestujemy niemal zawsze z myślą, że kiedyś ta inwestycja nam się zwróci, że coś z niej otrzymamy.  Nawiązując relacje z ludźmi, przy których się zatrzymujemy, również inwestujemy. Swój czas, uwagę, zainteresowanie, a niekiedy nawet środki materialne. Przy bliższych relacjach ta inwestycja wzrasta, bo stawką stają się emocje i uczucia. Miłość, wierność, oddanie, troska, opieka, przyjaźń. To te dobre, ale obok nich zdarzają się te nieprzemyślane, podyktowane chwilą. Zazdrość. Zawłaszczenie. Przemoc. Kłamstwo. Wygórowane ambicje. Gniew.  Inwestujemy w związki i trwałe przyjaźnie. Latami wkładamy wszystko co najlepsze w nasze dzieci z nadzieją, że jest to najbardziej wartościowa i opłacalna inwestycja ze wszystkich, jakie się zdarzają. Bo zazwyczaj tyle ile włożymy, sz...

Po co człowiekowi skrzydła, skoro nogami twardo stąpa po ziemi? Po co głowę nabijać marzeniami, skoro bezpieczniej kierować się rozsądkiem? Po co otwierać szufladę, w której dawno już zostały pochowane pragnienia, i po co, po raz kolejny już może w życiu, zmierzać się i siłować z własnymi niedoskonałościami? Po co się im przyglądać, kiedy łatwiej po prostu zapomnieć i zignorować, udać, że nie słyszy się rytmu wpisanego w serce, zagłuszanego życiem i tym, co narzuca bez pytania czy chcemy?  Fot. Monika A. Oleksa  Może właśnie po to, by człowiek przypomniał sobie jak smakuje życie? Może po to, by uświadomił sobie, że bez marzeń żyjemy tak, jakbyśmy nie oddychali, bo przytłaczająca codzienność jest niczym gruz przygniatający pierś, i niczym pył wciskający się do ust i oczu. Marzenia są nam potrzebne, bo dzięki nim jesteśmy w stanie dostrzec, co jest po drugiej stronie tęczy. Dzięki nim mamy odwagę po to sięgnąć.  Od połowy września do listopada, w ram...

Fot. Marcin Piotr Oleksa  A może byśmy tak, Najmilszy kiedyś tak znów do Tomaszowa...  Gościnność i otwartość Tomaszowa, miasteczka położonego w województwie lubelskim na malowniczym Roztoczu, nie jest niczym zaskakującym. Ludzie ze wschodu po prostu tacy są; ciepli, serdeczni, bardzo gościnni i otwarci, o czym przekonałam się niejednokrotnie bywając w Świerżach, Dorohusku, Bychawie czy właśnie w Tomaszowie Lubelskim. W marcu 2016 roku odwiedziłam Słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Tomaszowie Lubelskim, opowiadając o samotności przyobleczonej w wiele imion, i o miłości poukrywanej nie tylko w kasztanach. -  ZAJRZYJ - KLIK Tym razem wróciłam, aby mówić o drobiazgach powplatanych w naszą ludzką codzienność, które jak kruszonka na drożdżowym cieście - niby niepozorna, a zmieniająca tak wiele, podkreślająca smak i uwalniająca hormon szczęścia, sprawiają, że życie staje się po prostu piękne gdy zaczynamy je zauważać. Jeśli nawet w najbardziej jesiennym z je...