Magia liter, czar słów - blog literacki

Mój bliski przyjaciel Falkon i ja, Mattie:)  Znalazłam sposób na wyrażanie swojego niezadowolenia. Mruczę, długo i przeciągle. W zasadzie jest to coś pomiędzy mruczeniem a rykiem, ale mniejsza o precyzję. Ważne, że kiedy wydaję z siebie ten dźwięk, wszyscy wiedzą o co chodzi i natychmiast zwracają na mnie uwagę, co po prostu uwielbiam! Moja pani pyta zaniepokojona: "Mattie, co się stało?", pan zerka na mnie ze słowami: "Co tam znowu ci nie pasuje?", Michał zawsze rzuca ciekawy komentarz, trafiający w sedno mojego mruczenia, a Miłosz natychmiast przybiega i głaszcze mnie z troską w oczach. Lubię to! Lubię być głaskana i dopieszczana, no i generalnie lubię być w centrum uwagi, a swoje niezadowolenie wyrażam, bo mam powody. No bo, dlaczego niby, pies nie może spać w łóżku ( i musi się do niego zakradać, gdy wszyscy już zasną), tylko w swoim kojcu? Kojec jest wygodny, to prawda, ale nikt oprócz mnie do niego nie wchodzi (no, może z wyjątkiem Miłosza, ale on nie ...

Fot. Marcin Piotr Oleksa Ileż ludzi zebrało się na Twojej drodze na Golgotę, Panie. Ile drwiących spojrzeń i żądnych sensacji gapiów. Przepychają się wzajemnie, aby lepiej widzieć Ciebie i Twoje cierpienie, wytykając palcami i roztrząsając rozmiar Twojej winy. Są głośni i hałaśliwi jak przekupki na targowisku, w ich sercach jest pustka, a oczy mają zaślepione nienawiścią. Wśród nich cichutko stoją ci, którzy chcą Ci towarzyszyć aż do końca. To ci, którzy spoglądali na Ciebie z nadzieją i słuchali Twoich słów o Królestwie, które nie jest z tego świata. Czy Ci uwierzyli? Są tutaj, patrząc w milczeniu na Ciebie, umęczonego i wyczerpanego, ale tylko Ty jeden wiesz, co tak naprawdę dzieje się w ich sercu.  Jestem pośród tego tłumu, Panie. Próbuję przedrzeć się między tymi, którzy wymachują rękami i wykrzywiają twarze, ale jest ich tak wielu... Nie mogę Cię zobaczyć, choć tak bardzo chcę być blisko. Słyszę tylko pełne zaciętości słowa, a potem szept, który rozchodzi się jak fala:...

Fot. Marcin Piotr Oleksa  Szaro-bury świat za oknem ze zmiennymi humorami pozimia - najbrzydszej i najbardziej kapryśnej pory roku, nie zostawia w nas zbyt dużej dawki optymizmu, a wszechobecna szarość zachodzi za skórę i wciska się wszędzie tam, gdzie uda jej się wedrzeć powodując przygnębienie, osłabienie i skłonność do narzekania. Wiosna przysyła listy z dalekiej podróży, obiecując nadejście, ale jednocześnie sprytnie nie podając terminu, a Zima ma dylemat, czy się na dobre obrazić i odejść, czy też jeszcze pozaskakiwać opadami śniegu i przymrozkami.  W takie dni szczególnie potrzebujemy kolorów wokół siebie po to, aby wypełnić się tą jasnością i pastelowymi barwami od środka, przekazując to światło w nas tym, którzy utknęli w szarości.  Deszczowe diamenty zawieszone na gałązkach Popatrz dziś i jutro na to wszystko, co Cię otacza przychylniej. I nawet jeśli nowy dzień nie powita Cię promieniami słońca, postaraj się je odnaleźć w sobie, nie marudząc, ż...

Fot. Michał Andrzej Oleksa  Bogusia siedziała przy przedpołudniowej kawie, z pewnym niepokojem zerkając w stronę zamkniętych drzwi małego pokoju. Dochodziła dwunasta, a Kornelia nie dawała znaku życia. Bogusia zastanawiała się, czy wypada jej po prostu zapukać i sprawdzić, czy z kuzynką wszystko jest w porządku, czy też pozwolić jej się wyspać skoro tego potrzebowała. Szczerze mówiąc, cieszyły ją te spokojne, poranne godziny, które mogła spędzić w ciszy. Złapała się na tym, że aby nie wybudzać kuzynki zbyt wcześnie i uniknąć jak najdłużej jej męczącego towarzystwa, nie włączała nawet radia i zachowywała się dokładnie jak wtedy, gdy maleńkiej Nataszy udało się zasnąć, a Bogusia chciała po prostu odetchnąć.  Kilka dni z Kornelią wystarczyły, aby przestawić życie Bogusi do góry nogami. Kornelia chciała być wszędzie na raz, przy czym wizja Polski z jaką przyjechała, zupełnie odbiegała od rzeczywistości.  - Tu jeszt żbyt nowocześnie! Budynki że szkła, ogromne czentra...

Fot. Marcin Piotr Oleksa  Są artyści ponadczasowi, tacy, których utwory - czy to książki, czy teksty piosenek, wpisywały się zarówno w rzeczywistość im współczesną w chwili gdy powstawały, jak i w obecną - bo tyle w nich przesłania wciąż aktualnego również dziś. Są Artyści, przed którymi z szacunku skłania się głowę, i do których się wraca z jednakowym apetytem i świadomością, że spotkanie z nimi nie rozczaruje. Taką artystką jest bez wątpienia Alicja Majewska, której koncertu miałam ogromną przyjemność wysłuchać 11 lutego w lubelskim Teatrze Starym. Scena i miejsce idealne dla wielkich nazwiskiem, a skromnych i pięknych wewnętrznie - duetu Alicja Majewska i Włodzimierz Korcz, oraz kwartetu smyczkowego Opera Quartet  w składzie:  Michał Lisiewicz - I skrzypce,  Sławomir Talacha - II skrzypce,  Elżbieta Porębska - altówka,  Marta Ziarko-Wiśniewska - wiolonczela.  Któż z nas nie pamięta przebojów, które ściskały serce przed laty i które...

Fot. Marcin Piotr Oleksa  Skąd w człowieku tyle okrucieństwa, Panie? Skąd tyle nienawiści? Wzgardy? Kim są ci wszyscy ludzie, którzy tak głośno krzyczą: "Ukrzyżuj!"? Gdzie się podziały te tłumy, które nauczałeś i które szły za Tobą, szukając nadziei i prawdy? Dlaczego tak niewielu z nich potrafiło ją przyjąć, a tak wielu zwróciło się przeciwko Tobie?  Stajesz bezbronny, Panie, pośród tej masy, patrząc na wykrzywione nienawiścią twarze. Nie oceniasz ich i nie osądzasz. To oni osądzili Ciebie, wydając na śmierć krzyżową. Trzech sędziów, przed którymi Cię postawiono, wydało ten sam wyrok. Obrażona pycha Kajfasza, słabość i chwiejność Piłata, płytkość Heroda, żądnego jedynie rozrywki; wszystko to doprowadziło Cię, Panie, na Golgotę. Człowiek wydał sąd nad Bogiem, znieważając Go i oddając tym, którzy Go nie przyjęli i nie uwierzyli.  Nie powiedziałeś ani jednego słowa, Panie. Nie próbowałeś z nimi dyskutować, ani się bronić. Wypełniłeś do końca wolę Ojca, poddając si...

Bardzo serdecznie zapraszam na jutrzejsze spotkanie autorskie w Raciborzu.  Dzień: 19 lutego Godzina: 18:00 Miejsce: Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna im. R. Kincla w Raciborzu, ul. Kasprowicza 12